Tiel geeft cursus gezondheidszorg
Een toegankelijke gezondheidszorg is één ding. Maar als mensen hun huisarts niet kunnen vinden of al na de draaideur verdwaald raken, schiet het alsnog niet op. Gepardonneerden kennen de juiste wegen vaak nog niet. Tiel weet raad.
Lees meer >>Sinai deelt expertise
Achtervolging, bedreiging met de dood, verlies van dierbaren. Heftige ervaringen kleuren het leven van gepardonneerden. De schade van traumatische gebeurtenissen is niet altijd even zichtbaar.
Lees meer >>Voor advies en aandragen van goede voorbeelden
Winschoten goed voorbeeld
Een trauma op zak. In een nieuw en onbekend land. De verblijfsvergunning brengt verlossing. Dan nog een passende woning. Het huisvesten van gepardonneerden met een zorgvraag blijkt lastig. Veel gemeenten kunnen niet voldoen aan bepaalde wensen. Zoals die om een huis dicht bij de zorginstantie te krijgen.
Menselijke benadering
In Winschoten lukt dat wel. Dineke van den Bergh, wethouder welzijn, zorg en onderwijs,: ‘Al snel na invoering van de pardonregeling, klopten mensen uit het AZC bij ons aan. Of ze niet in Winschoten konden blijven wonen. Zo was er iemand wiens vader al jaren hier in het ziekenhuis komt. En een gezin met een ernstig ziek kind, dat drie maal per week in het UMC in Groningen moest zijn. Die kun je toch niet zomaar naar een andere plaats sturen?’ De gemeente Winschoten huisvestte tot nu toe 5 gezinnen met een lichamelijke of psychische zorgvraag.
Psychische nood
Winschoten geeft thuis. Aan de gepardonneerden die een behandeling volgen bij GGZ Winschoten en daarom in Winschoten wilden blijven wonen. Maar ook aan een aantal mensen uit het AZC in het nabijgelegen Pekela die in Winschoten onder behandeling zijn. Dineke van den Bergh: ‘Vooral gepardonneerden in psychische nood zijn kwetsbaar. Iemand met een gebroken been kun je nog wel van Groningen naar Maastricht overplaatsen. Maar iemand die therapie volgt niet. Dat betekent onvermijdelijk een terugval in de behandeling.’
Belangrijke afweging
Winschoten maakt menselijke afwegingen. Dineke van den Bergh: ‘We willen koste wat kost voorkomen dat gepardonneerden ergens anders weer opnieuw moeten beginnen met hun behandeling. Sommigen zijn hier al een jaar of zeven in therapie. En echt niet omdat ze zweetvoeten hebben. De vertrouwensband met een therapeut of arts is heel belangrijk. Die moet zoveel mogelijk in stand blijven.’
Extra inzet
Winschoten laat zien hoe het moet. Volgens Dineke van den Bergh is het vooral een kwestie van kiezen: ‘Elke gemeente moet gepardonneerden huisvesten. Maar de vraag is: zet ik me als gemeente wel of niet extra in voor de mensen met een zorgvraag? Wij hebben daar in ieder geval voor gekozen en zijn gewoon op zijn Jan Boerenfluitjes aan de slag gegaan. Ook al vraagt deze groep om bijzondere aandacht. Zevenentwintig mensen hebben inmiddels een huis, waarvan ongeveer de helft met een extra zorgvraag. Nog vijf te gaan.’